~Niet iedereen beleeft moederdag hetzelfde.~
In mijn werk ontmoet ik regelmatig mensen voor wie dagen als Moederdag dubbel voelen.
Niet alleen door het verlies van een moeder, maar ook door het gemis van een kind, een onvervulde kinderwens of verdriet dat vaak weinig woorden krijgt.
Met deze blog wil ik vooral ruimte geven aan al die gevoelens die er ook mogen zijn op moederdag.
Want achter liefde schuilt soms ook gemis. En beide verdienen aandacht.
Liefs,
Yolanda
Voor veel mensen is moederdag een mooie dag.
Een dag van bloemen op tafel, ontbijtjes en knutselwerkjes.
Maar voor anderen is het een dag die stilletjes pijn doet.
Omdat iemand gemist wordt.
Omdat een wens onvervuld bleef.
Omdat liefde blijft, ook wanneer iemand er niet meer is.
Want Moederdag gaat niet altijd alleen over liefde. Soms ook over gemis.
Er zijn moeders die gemist worden. Soms nog maar kort. Soms al jarenlang.
En toch kan moederdag ineens alles weer dichtbij brengen.
Een geur.
Een liedje op de radio.
Een gedichtje met woorden die raken.
Want hoe oud je ook bent, het verliezen van je moeder laat een lege plek achter.
Maar er zijn ook vrouwen voor wie moederdag confronterend is omdat moeder worden niet vanzelfsprekend bleek. Of omdat het leven anders liep dan gehoopt.
Dat verdriet wordt vaak stil gedragen. Verborgen achter een glimlach terwijl moederdag juist dan extra voelbaar kan zijn.
Ook dat gemis verdient aandacht.
En dan zijn er moeders die een kind verloren.
Een moederhart vergeet nooit want moeder blijf je.
In liefde.
In herinnering.
In alles wat nooit verdwijnt.
Misschien hoeft moederdag niet perfect te zijn.
Misschien mag deze dag gewoon zijn wat hij is.
Mooi én pijnlijk tegelijk.
Vol liefde én vol gemis.
Vandaag mag je stilstaan bij degene die je mist.
Een kaarsje branden.
Een herinnering ophalen.
Een traan laten komen.
Want liefde verdwijnt niet door afscheid.
En gemis is uiteindelijk ook een vorm van liefde